کسانی مثل من!

جاي دوستان خالي چند روزي در تعطيلات به ده خودمون كلاردشت رفتم.از فروردين ماه تا حالا فرصتي پيش نيومده بود تا به اين روستاي خوش آب و هوا بيايم و خودم رو تو طبيعت غرق كنم.

فروردين ماه كه اينجا بودم وقتي به به صحرا مي رفتم تا قدم بزنم تمام دشت و كوه هاي اطرافش سبز رنگ بود اما الان طبيعت تغيير دكوراسيون داده بود وتمام دشت طلايي رنگ شده بود.در اين مدت جوونه هاي سبز رنگ گندم خوشه شده بودن و در فصل خوشه چيني هم چيده شده ونيم ساقه هاي طلايي تمام دشت رو طلايي كرده بودن با كمر بند سبز رنگ در اطراف اون.

البته حيف از برخي بي فرهنگي ها كه طبيعت  رو نا زيبا مي كنه.

جوي هاي زيباي آب پر بود از بطري هاي پلاستيكي نوشابه و اطراف حصارها پر بود از پلاستيك چيپس وپفك.

واقعا آدم تعجب مي كنه اينها كي هستن كه به اين راحتي حاضر ميشن بطري نوشابه خود رو به نهرها وپلاستيك خوراكي هاي خود را در دشت ها رها كنن.چه مي دونم شايد كساني مثل من.بالاخره از آسمون که نمیان میان؟