زور پر زور!

امروز مي خواستم يك مطلبي در ادامه مطلب (چند تصويير يك آدم)بنويسم اما حيفم اومد اشاره  اي به حرف هاي هاشمي شاهرودي رييس قوه قضاييه نكنم واين يكي باشه براي بعد.

ريسس قوه قضاييه 3شنبه شب ديداري با نمايندگان مجلس داشت كه برخلاف روش مالوف خبراون امروز (4شنبه)منتشر شد.شايد يكي از دلايل اون زمان دير هنگام جلسه بود اما تجربه نشون داده كه اين دليل محكمي نيست، چون خبرگزايها به خاطر رقابت باهم ديگه معمولا رعايت ديروزودي رو نمي كنن وخبر رو؛ رو خروجي قرار ميدن يعني همون اتفاقي كه براي اين خبر نيفتاد. چون يك جمله هاشمي شاهرودي به نظرم خيلي كليديه."اختلاف در مسئولان عالي نظام برسر خصوصي سازي خيلي شديد است".اما چرااين جمله خيلي كليديه؟

توجه شما رو جلب مي كنم به انتقاد شديد هاشمي رفسنجاني در اسفند ماه سال پيش از بي توجهي دولت به اجراي چشم انداز توسعه واجراي اصل 44 خصوصي سازي.هاشمي اون روز ازروند اجراي اصل 44 خصوصي سازي انتقاد كرد. خوب كه چي؟

اما چرا شاهرودي به اين تندي انتقاد مي كنه.مثلا چرا از واژه" مسئولان" استفاده نكرده وگفته" مسئولان عالي" وچرا نگفته"اختلاف" دارن وگفته" اختلاف شديد" دارن.آخه اينطور انتقادها تو كشور ما معمول نيست.

پس  بايد برگرديم عقبت تر اونجا كه سيد محمد خاتمي فعاليت هاي اقتصادي وزارت اطلاعات رو قطع كرد وعملا رانت اقتصادي طيفي قطع شد.بايد بريم به اون زمان كه كروبي از اسكله هاي نامريي سخن گفت وبا سختگيري هاي دولت خاتمي رانت هاي بيشتري قطع شد.

با دوست عزيزي صحبت مي كردم كه معتقد بود اتفاقا احمدي نژاد محصول همين طبقه اجتماعيه. يك طبقه اجتماعي صاحب نفوذ،وثروتمند اقتصادي كه مثلا صاحب مافياي شكر در ايرانه.اين طبقه اجتماعي مي تونه با تزريق ثروت به بخش هاي پوپوليستي جامعه صاحب راي بشه واراده خودش رو به كرسي بنشونه.مسلما طرف مقابل هم از همين روش ونفوذ خودش استفاده مي كنه اما با اين تفاوت كه لايه هاي اجتماعي از اصلاحات اقتصادي مثل مبارزه با اسكله هاي نامريي به سرعت منتفع نمي شن  اما طبقه اي كه پول وزور رو از دست مي ده دست بكار مي شه وبا با در دست داشتن ساير طبقات مثلا "بسيج" مي تونه نشدني رو شدني بكنه وكروبي رو به خواب اصحاب كهف فرو ببره.

اين طبقه بعد از روي كار اومدن منافع از دست رفته رو مي خواد. پس درنتيجه بحث هايي مثل اسكله هاي نامريي به يكباره فروكش مي كنه وشركت هاي بزرگ نفتي ترك مناقصه مي شن وقراردادهاي يكجانبه بزرگ يكي پس از ديگري امضاء مي شه و...

اما طرف مقابل چي اون ها هم دست بكار مي شن وبراي كندن دست حريف از رانت ساكت نميشينن.پس ماجراي خصوصي سازي مطرح مي شه چون تو اين طيف هم هنوز افراد صاحب نفوذي هم هستن كه در اين خصوصي سازي ها بتونن لقمه هاي درشت بگيرن اما اينبار قانوني.واز طرف ديگه بتونن نظر بخش خصوصي واقعي رو جلب كنن.چون اونها هم منافعي دارن كه نبايد به خطر بيفته وتنها چيزي كه مي تونه اونها رو ازدست طبقه جديد رانتي نجات بده همين اجراي اصل 44 وبرنامه هايي كه اصلاح طلبان سابق در قدرت براي بخش خصوصي فراهم كرده بود.

پس اينجاست كه انتقاد تند هم معنا مي ده چون بحث كندن دست طبقه رانت خوار جديده كه اگرچه ممكنه ربطي هم به دولت نداشته باشن اما دولت منافع شون رو تامين مي كنه. انجاست كه هاشمي رفسنجاني با كروبي وخاتمي مثلث اصلاحات رو تشكيل مي دن وشاهرودي هم به اونها مي پيونده.چون اینبار زور خيلي پر زوره!