زندان رفتن خفت نيست!

این دانشگاه آن دانشگاه نبود و این فضا؛ فضای سال 83. وقتی سیدمحمد خاتمی در قامت یک رئیس جمهور و برای آخرین بار در سال 83 در بین دانشجویان حاضر شد و آنان وی را به بی عملی متهم کردند خاتمی گفت: «دیگرانی نیز خواهند آمد و عمل آنان را خواهید دید.»از آن روز تا دوشنبه(۲۵ آذر) که خاتمی باز هم در میان دانشجویان و با دعوت آنان حاضر شد فضا آنچنان بود که وی در قبال درخواست دانشجویان برای حضورش در عرصه انتخابات گفت:  «نمی گویم نه، می گویم باید بررسی شود.» اما این پایان تردیدهای خاتمی در سخنان دیروزش نبود.سخنان خاتمی به صراحت بیانگر آن بود که وی همچنان نسبت به مانع تراشی ها دل نگران است و این دل نگرانی نه برای خود، بلکه از ایجاد دلسردی دوباره در مردم است.خاتمی نگرانی ها و دغدغه های اصلی خود را در جمع دانشجویان به دو بخش اصلی تقسیم کرد: انتظار مردم و کارشکنی ها.وي از نهادهای قدرت و خارج از قدرت خواست که اگر مسیر را برای رسیدن به اهداف رئیس جمهور مردمی هموار نمی کنند حداقل مانع تراشی هم نکنند.وی با صراحت اشاره کرد که با کوله بار هشت سال تجربه ریاست جمهوری و به کمک کارشناسان همراهش برای نجات کشور از شرایط فعلی برنامه دارد اما این در شرایطی است که این برنامه اجازه تحقق پیدا کند، از رای مردم صیانت شود و اصولاً فضایی برای حضور مهیا باشد.خاتمی با انتقاد صریح از کسانی که با ردصلاحیت های گسترده عملاً اکثریت مجلس را از اصلاح طلبان گرفتند اشاره کرد که دیگر رد صلاحیت شدن عیب نیست همچنان كه ديگر زندان رفتن خفت نيست. خاتمی با انتقاد از کسانی که در دوره اصلاحات رئیس جمهوری را متهم می کردند که شرایط به گونه ای است که فقر و تورم و تبعیض و فساد کشور را گرفته به طنز گفت: «حتماً الان مملکت گل و بلبل است.»رئیس دوره اصلاحات با اشاره به تلاش هایی که برای برقراری رابطه با آمریکا می شود و آمریکاییان برای مذاکره وسط نمی آیند به کارشکنی ها و مانع تراشی های همین طیف در دوره اصلاحات اشاره کرد و گفت اصلاح طلبان کاری  کردند که آمریکا برای اولین و آخرین بار از مردم برای دخالت در کودتای 1332 عذرخواهی کرد اما کار را به جایی رساندند که همین آمریکا ایران را «محور شرارت» نامید.

دانشجویان که با شعارهای «درود بر خاتمی»، «خاتمی باید بیاید»، «آزادی اندیشه بی خاتمی نمیشه»، «خاتمی پاینده، رئیس جمهور آینده» از سخنان خاتمی حمایت می کردند بارها خواستار حضور وی در عرصه انتخابات شدند و خاتمی تاکید کرد که شاید بهتر باشد کسانی بیایند که حساسیت روی آنها کمتر باشد.سالن شهید چمران دانشگاه تهران شرمنده دانشجویان بود. ازدحام حامیان خاتمی در سالن به حدی بود که بارها مسوولان مراسم از بیم آسیب رسیدن به دانشجویان و احتمال وقوع حادثه ای ناگوار خواستار آن شدند که دانشجویان از بیرون سالن و از طریق تلویزیون های مداربسته مراسم را تماشا کنند.

آموزش‌هاي اصولگرايي

سخنان پنجشنبه گذشته علي لاريجاني رئيس مجلس اصولگرا مبني بر «گاوچران» خواندن لحن اظهارات «اوباما» رئيس‌جمهور منتخب آمريكا نشان‌دهنده آن است كه آموزش‌هاي احمدي‌نژاد در اين طيف كارگر افتاده است.

استفاده از واژه‌هاي نامانوس در عرف ديپلماتيك همچون «قطعنامه‌هاي كشكي» و «پاره شدن قطعنامه‌دان» كه بارها مورد انتقاد كارشناسان قرار گرفته بود، مي‌رود تا در طيف اصولگراي كشور به يك رويه بدل شود.

آقاي لاريجاني كه تا پيش از اين به سياستمداري آداب‌دان كه با لحن ديپلماتيك سخن مي‌گويد شهره بود نيز ظاهراً به اين نتيجه رسيده كه در آستانه انتخابات شايد استفاده از واژه‌هاي عاميانه و مردم‌پسند كارسازتر باشد اما بايد توجه داشت قضاوت كارشناسان و نگاه ديپلمات‌ها نه به افراد به واسطه شخصيت فردي آنها بلكه قضاوت آنها براساس سخنان و تحليل‌هاي خودشان است.

كساني كه تاكنون رئيس‌جمهوري را متهم به استفاده از شيوه‌هاي پوپوليستي مي‌كردند نبايد به واسطه تغيير فضاي سخنراني يا محيط از واژه‌هايي مشابه استفاده كنند.

شايد كمتر كارشناس داخلي و خارجي يا ديپلماتي از سخنان ديروز خطيب جمعه تهران مبني بر «نوكيسه» قلمداد كردن اوباما خرده بگيرد، اما از سياستمداري كه در مذاكرات حساس بين‌المللي (هسته‌اي) كشورمان حضور داشته و از اين پس در قامت رئيس مجلس به نوعي ديگر حضور خواهد داشت انتظار نمي‌رود چنين سخن بگويد.

بي‌شك معناي اين سخنان عدم انتقاد به اظهارات تحريك‌آميز اوباما عليه ايران نيست بلكه انتخاب واژه‌هاي مناسب براي انتقاد است. اگرچه بسياري از اين رويدادها و استفاده از كلماتي اينچنين عمدتاً به دليل عصبانيت ادا مي‌شوند و اين عصانيت نيز به دليل عدم شناخت مناسب از فضاي بين المللي در زمان مناسب است.

اگر اصولگرايان پيش از انتخاب شدن اوباما آنچنان دل به وي و سياست‌هاي «تغييرش» خوش نكرده بودند و به نظرات كارشناسان اندكي توجه كرده بودند، امروز تا به اين اندازه برآشفته نمي‌شدند.