پول مفت مردم و تمسخر افكار عمومي

واقعا كه دنياي عجيبي شده برخي از واحد هاي توليدي پول ندارند به كارگرا بدن، روزنامه ها و مطبوعات در گير مشكلات سنگين مالي هستند.اونوقت خبرنگار ها و كارمنداي صداو سيما (واحد مركزي خبر)از سر بيكاري مردم رو سركار ميگذارند و حتما با همديگه حال ميكنن.چرا؟چون منابع ماليشون به كر وصله.

ديروز ديدم يك خبري جزو پر بيننده هاي سايت پارسيك هست با تيتر(۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵۵...)كنجكاو شدم بازش كردم ولي ديدم توش چيزي نيست.نه اشتباه نشده.با ما بازي ميكنن.از صدا وسيما تو بحث هاي سياسي انتظار حركت مردمي و با مردم بودن نيست. ولي سركار گذاستن مردم.........لا الله الا الله اونوقت ميگن فحش داد(سر كار گذاشتن مردم توسط واحد مركزي خبر)اگر صدا و سيما معتقده كه اشتباه شده بهتر در اونجا رو گل بماله با اون همه هزينه و اين گاف ها.گاف كه چي بگم ...

افشاي نامه سوخت!

حاميان رسانه‌اي رئيس‌جمهوري پس از ناكامي‌هاي پياپي دولت در عرصه سياست خارجي نامه‌هاي سوخته را با عنوان «نامه محرمانه» عليه دولت اصلاحات و سياست تنش‌زدايي سيدمحمد خاتمي منتشر مي‌كنند.

يكي از روزنامه‌هاي صبح و از همفكران دولت ديروز در واكنش به انتقاد فعالان سياسي از ارسال دو نامه پياپي و بي‌جواب احمدي‌نژاد به روساي رئيس‌جمهوري آمريكا و چهار بار سفر رئيس دولت نهم به اين كشور دست به انتشار نامه‌اي زد كه پيش از آن در مطبوعات داخلي و خارجي منتشر شده بود و صادق خرازي سفير دولت خاتمي در پاريس سال پيش جزئيات آن را تشريح كرده بود.

پنج سال پيش و پس از آنكه دولت آمريكا با حمله به دو كشور اسلامي (افغانستان و عراق) و استقرار نيروهايش در مرزهاي جنوبي همسايه ديوار به ديوار ايران شد، دولت سيدمحمد خاتمي در سال 2003 با ارسال نامه‌اي از طريق دفتر حافظ منافع آمريكا در ايران (سوئيس) پيشنهاد داد تا دو كشور موانع پيش‌روي خود را براي تنش‌زدايي بردارند؛ چيزي كه رئيس‌جمهوري اصلاح‌طلب پيش از آن به ديوار بلند بي‌اعتمادي بين دو كشور ياد كرده بود.

سياست تنش‌زدايي در ديپلماسي دولت اصلاحات از همان ابتدا در قبال تمامي كشورهاي همسايه و اروپايي اتخاذ شد و دستاوردهاي بسياري را نيز براي كشور به همراه داشت.

اين سياست در همان ابتدا و در گفت‌وگو با شبكه CNN و ارسال پيام به مردم آمريكا پيگيري شد اما نه تنها رسانه‌هاي اصولگرا بلكه رهبران سياسي ذي‌نفوذ آنان در قبال سياست دولت خاتمي در مقابل آمريكا ايستادگي كردند.

با روي كارآمدن دولت احمدي‌نژاد و در پيش گرفتن «ديپلماسي تهاجمي» دستاوردهاي دولت پيشين در مدت كوتاهي به حاشيه رانده شد و علاوه بر كشورهاي اروپايي، همسايگاني جنوبي ايران نيز بارها در عرصه‌هاي گوناگون سياست خارجي به ويژه جزاير سه‌گانه ايراني و موضوع هسته‌اي عليه كشورمان به موضع‌گيري پرداختند.

با وجود اين مسائل سياست دولت نهم در قبال آمريكا با رويكردي متفاوت از قبل پيگيري شد. رئيس دولت همزمان با ارسال نامه به سران برخي كشورها، براي جورج‌بوش رئيس‌جمهوري آمريكا نيز نامه نوشت كه جوابي دريافت نكرد. پس از چندي سفير دولت نهم در عراق پشت يك ميز با همتاي آمريكايي خود به مذاكره درباره عراق نشست و در موضوع هسته‌اي نماينده آمريكا براي اولين‌بار در مذاكرات حاضر شد و به مباحث مطرح شده گوش داد و رئيس دولت نهم به گونه‌اي بي‌سابقه چهار بار به اين كشور سفر كرد و عجبا كه رسانه‌هاي راستگرا سكوت كردند و كفن‌پوشي به خيابان‌ها نيامد و مخالفتي هم صورت نگرفت. حال چه اتفاقي افتاده است كه روزنامه تازه وارد به جرگه مطبوعات پرده از نامه سوخته برمي‌دارد؟ مگر پيش از اين جزئيات نامه مطرح نشده بود؟ مگر دولت خاتمي بدون هماهنگي با مقامات و نهادهاي ذي‌ربط چنين نامه‌اي را ارسال كرده است؟

آنچه كه محافظه‌كاران را به چنين واكنش‌هايي كشانده نه در نامه بلكه بايد در سياست‌هاي دولت جديد آمريكا و مشاور ارشد «اوباما» دنيس راس مشاهده كرد زيرا برخلاف پاره‌اي گمانه‌زني‌ها كه از انعطاف اوباما حكايت داشت، شواهد و قرائن گوياي ادامه سياست فشار بر ايران توسط كاخ سفيد است و در چنين شرايطي گمانه‌زن‌ها براي انحراف افكار عمومي از تحليل اشتباه خود، به بهانه اظهارنظري توسط راس برجسته‌سازي خبري قبلاً منتشر شده را در دستور كار قرار داده‌اند تا شايد افكار عمومي را به دولت اصلاحات بدبين كنند.