امیر عباس نخعی

حاشیه نگاری

كردان، آخرين فرصت مجلس براي دفاع از اعتبار

استيضاح كردان در حالي قرار است امروز در مجلس برگزار شود كه افتضاح سياسي كل ماجراي «كردان گيت» در مجموع و در هر حال به نفع مردم و اصلاح‌طلبان خواهد شد.

اگر استيضاح وزير كشور احمدي‌نژاد به هر دليل راي نياورد يا خود قبل از استيضاح بركنار شود (كه بعيد مي‌نمايد رئيس‌جمهوري اقدام به بركناري وي‌ كند) با توجه به چالش به‌وجود آمده و مخالفت اكثريت راستگرايان (حتي طيف‌هاي راست‌ جريان‌هاي دانشجويي با وي) شكاف عميقي در اين جناح به‌وجود خواهد آورد، به‌ويژه آنكه پس از جريان تطميع نمايندگان مجلس اين شائبه به‌وجود خواهد آمد كه لابي‌ها و رايزني‌ها براي تطميع سرانجام جواب داده و كردان از مهلكه استيضاح گريخته است.

تهديد احمدي‌نژاد رئيس‌جمهوري نسبت به عدم حضور در مجلس براي دفاع از وزيرش همچنين مخالفت صريح با «جريان استيضاح» و طراحان آن را نيز بايد جدي پنداشت چرا كه در آينده چالش جديدي را در اين طيف شكل خواهد داد. در صورت انصراف نمايندگان از استيضاح يا عدم راي موافق به آن، مجلس بيش از گذشته در مقابل دولت تحقير خواهد شد. برعكس اگر استيضاح موفق شود، هيات‌رئيسه مجلس و شخص رئيس مجلس روزي و در جايي سيلي سختي از حاميان احمدي‌نژاد خواهند خورد.

در ماه‌هاي آخر دولت احمدي‌نژاد مهم‌ترين وظيفه كردان ساماندهي انتخابات آتي رياست‌جمهوري است و تصور مي‌شد كه وي با ساماندهي جريان انتخابات برگ آخر و نهايي پيروزي راستگرايان باشد اما او اين روزها نه موقعيت خود و نه دولت احمدي‌نژاد، بلكه كل جريان اصولگرايي كشور را در معرض شكست «اصول» قرار داده است.

ماجراي «گردان گيت» امروز در مجلس به هر نتيجه‌اي برسد شكست راستگرايان را در پي خواهد داشت. مجلس با راي موافق به استيضاح كردان مي‌تواند اعتبار از دست رفته را احيا كند و ناكامي‌هاي استيضاح ناموفق جمع‌آوري امضا براي استيضاح در گذشته را به فراموشي بسپارد؛ ناكامي و تلخ‌كامي‌هايي كه مجلس هفتم آن را تا پايان دوره‌اش تحمل كرد.

نوشته شده در دوشنبه 13 آبان1387ساعت 19:30 توسط امیر عباس نخعی |

وجوه جديد از اصولگرايي

ماجرای پرداخت پول به نمایندگان برای پس گرفتن امضا و سیلی خوردن مدیر دولت در مجلس وجوه دیگری از اصولگرایی و اصولگرا بودن را به نمایش گذاشت. اتفاق چهارشنبه گذشته در مجلس که در پی پرداخت مبالغ پنج میلیون تومانی برای پس گرفتن امضای طرح استیضاح کردان وزیر کشور به وقوع پیوست اگرچه از منظر زیر پا گذاشتن اخلاقیات و اصول بدیهی کشور داری می تواند مورد بحث باشد اما از نگاه کلان تر و تحلیل مباحث سیاسی نشان از بازی جدید راستگرایان با یکدیگر داشت. آشنایان با فضای سیاسی ایران می دانند که سرپوش گذاشتن روی اتفاقی که چهارشنبه روی داد در شرایط متصلب فعلی کار چندان آسانی نبود و چه بسا روی مسائلی بدتر از آن به راحتی امکان پذیر بوده و است. اما در مجلس چه گذشت؟ طیفی که تصمیم به استیضاح وزیر کشور گرفته بود به خوبی فهمید ترفند جدیدی برای ممانعت از استیضاح در راه است. این قائله به قول رئیس مجلس می توانست «با یک تذکر» پایان یابد اما مجلس که تجربه استیضاح های گذشته و به ویژه تجربه «حکم حکومتی» را به همراه داشت، می دانست که باید شرایط را به گونه ای جمع و جور کند که این بار راه هیچ دفاعی باقی نماند و سرنوشت وزیر کشور در مجلس تعیین شود.

نمایندگان از همان روز که طرح استیضاح کردان اعلام وصول شد تنها دو دغدغه داشتند که آن را بارها و بارها اعلام کردند؛ اول حل و فصل موضوع استیضاح از طریق لابی های پشت پرده و دوم هزینه کردن از رهبری، بنابراین حامیان استیضاح برای گریز از هر دو احتمال راهی را انتخاب کردند که با بازتاب گسترده آن در مطبوعات هر دو احتمال را از پیش رو بردارند. چهارشنبه پیش کمتر خبرنگاری بود که از صحنه ضرب مدیرکل دولت در مجلس توسط زارعی نماینده تهران عکسی تهیه کرده باشد یا حتی آن را دیده باشد اما چون قرار نبود جریان سیلی زدن به روش مالوف مخفی بماند برخلاف تصور خبر به سرعت از طریق پیام کوتاه بین خبرنگاران پخش شد و پس از مدت کوتاهی اگرچه در ابتدا جریان خبر خلاصه و تلطیف شد و روی خروجی ها قرار گرفت اما از طریق سایت های مستقل (به ویژه سایت هایی که مسوولیت آن با برخی چهره های شناخته شده مجلس است) شرح کامل آن منتشر شد. در واقع طیفی از اصولگرایان که در حال جدا کردن حساب خود از دولت احمدی نژاد هستند این بار با نگاه به تجربه مجلس هفتم و حذف چهره های اصولگرایی که تنها نکته منفی در کارنامه آنها نقد دولت احمدی نژاد بود و همچنین تجربه لابی های پشت پرده و حکم حکومتی دست پیش گرفتند. سیلی به گوش مدیر دولت در مجلس پیام مهمی برای جریان هایی داشت که همچنان در پی حفظ مشی کنونی دولت هستند. اصولگرایان که با تجربه سه ساله دیگر نمی توان نام اصولگرا بر آنان گذاشت این روزها دست به هر کاری می زنند که حساب خود را از دولت احمدی نژاد و عملکرد آن جدا کنند. حتی اگر قرار باشد به گوش دولت سیلی بزنند و حتی اگر رئیس جمهوری دستور پیگیری جریان چهارشنبه را بدهد و در واقع بخواهد از آن اعلام تبری کند. رئیس جمهوری در حالی دستور اعلام پیگیری ماجرا را داده است که اگر این اتفاق در یکی از کشورهای غربی که به زعم آقای احمدی نژاد در حال سقوط هستند، رخ می داد نه تنها منجر به استعفای مدیر دولت در مجلس می شد بلکه رئیس جمهوری در معرض سوال و استعفا قرار می گرفت. حال اگر از دل پیگیری دفتر رئیس جمهوری منتقدان دولت و اصلاح طلبان توطئه گران این ماجرا درنیایند.

نوشته شده در شنبه 11 آبان1387ساعت 14:13 توسط امیر عباس نخعی |