کدوم رخت؟

سخنان بوش ا درباره ایران در اسرییل و واکنش های آن در آمریکا به  خوبی نشان دهنده وضعیت جامعه آمریکا در مقابل ایرانه.

 بوش که به مناسبت جشن های 60 سالگی اسراییل به این کشور سفر کرده بود با انتقاد تلویحی از سیاست های «باراک اوباما» در خصوص مذاکره بدون پیش با ایران یاداور شد که این اشتباه در سال 1339 و در زمان جنگ جهانی دوم در قبال جاه طلبی های هیتلر هم صورت گرفت و پس از ورود تانک های هیتلری به لهستان یک مسئول آمریکایی گفت که ایکاش زودتر با هیتلر گفتگو می کردم.

این صحبت های بوش یک بخشش نشان دهنده بخشی از سیاست های  سخت گیرانه آمریکا در قبال ایران در آینده و بخش دیگر نشان دهنده فضای داخلی این کشور است. چراکه بعد از اظهارات بوش اگرچه سناتورهای دمکرات کنگره در دفاع از اوباما علیه بوش موضع گرفتند اما جالب این بود که سخنان آنها در دفاع از مواضع اوباما نبود بلکه راهی بود برای عقب نشینی آبرومندانه.

چه؛ ستاد انتخاباتی اوباما که پیش از این از طرح مذاکره بدون پیش شرط با ایران دفاع می کرد در یک عقب نشینی آشکار منظور از اوباما برای گفتگو با ایران رو مذاکرات سخت گیرانه !!!عنوان کرد.

سئوال اینجاست. که اصولا چرا اوباما یا دمکرات ها در چنین شرایطی به طبل جنگ طلبی های بوش نکوبیدند و بر صلح و مذاکره بیشتر تاکید نکردند.

اینجاست که برخی از پالس ها نشان دهنده اینست که علیرغم تمامی هیاهوهای انجام شده ذهن مردم آمریکا در قبال تغییر موضع در خصوص برخی کشورها که سران آنها حاضر به پذیرش قواعد بین المللی نیستند صلح جویانه نیست. و پیام اون بیش از همه گریبان گیر ما خواهد شد که یا باید طعم تلخ تحریم های جهانی و انزوا رو بشتر و بیشتر حس کنیم یا رخت جنگ بپوشیم. کدوم رخت؟