درباره دو روحانی

بعد از چند وقت امروز می خوام دوتا نکته بنویسم درباره دونفر که دوتاشون هم روحانی هستن و دوتا هم عضو مجمع روحانیون مبارز. یکی در تلاش برای کسب قدرت به هرقیمتی یکی بدون تلاش و در حاشیه؛ اما خوب از قدرت هم بدش نمیاد. البته یاداوری کنم که قصدم مقایسه این دونفر نیست و صرفا درباره شون می نویسم

أ‌-        مهدی کروبی که این روزها بری کسب کرسی های بیشتر در بهارستان آنچنان تلاش می کنه که در نقد مجلس ششمی ها فراموش میکنه که خودش رییس مجلس بوده و در نقد اصلاحات از یاد میبره که روزی که بهش لقب شیخ اصلاحات دادن زمین زیر پاش فرو می رفت، هوش سیاسی مردم رو نادیده گرفته. نزدیکی به حاکمیت اگرچه لذت بخشه اما آدم رو از مردم یا حداقل از اون بخش از مردم که به این طرفی ها رای میدن دور میکنه. کافیه کمی به شعار های جدید مردم توجه کنیم." خاتمی ، هاشمی اتحاد اتحاد" این یعنی حذف کروبی از آراء گسترده ای از اصلاح طلبان و هاشمی در این میان اگرچه خودش رو آنچنان به اصلاح طلبان نزدیک نکرده که وجه بیطرفی خودش رو از دست بده ولی اینقدر سیاستمدارانه موضع گرفته که کاملا مورد حمایت افکار عمومی اصلاح طلبان قرار گرفته.

ب‌-    2-اما نفر دوم محمد علی ابطحی است که این روزها سرگرم چهارمین جشن تولد وبلاگشه. بالاخره وبلاگش از وبلاگ های موفقه که بعضا نقش خبرگزاری رو هم بازی میکنه. انصافا کار سختی رو انجام داده. یعنی نوشتن مداوم همون چیزیکه رمز موفقیت یک وبلاگ می تونه باشه و البته کانال های خبری قوی هم داره. اما چرا گفتم در حاشیه است خوب چون فعلا هست. واما چرا گفتم از قدرت بدش نمیاد چون در مصاحبه ای که چند وقت پیش باهاش انجام دادم پرسیدم که دور بودن از قدرت اینقدر بامزه هست که براش تلاش نکنید که در کمال صداقت گفت نه اینقدر هم بامزه نیست. امید وارم این روحانی آگاه به شرایط روز که نشون داده با راه و رسم زندگی های امروزی آشناست هم موفق باشه هم به قدرت برسه چون در قدرت بودن اینها واقعا برای ایران امروز با این شرایط و چهره ها نعمته