شریعتمداری اول شد

نمایشگاه مطبوعات هم تمام شد و من تنها برای ارضای حس کنجکاوی خود سری به آن زدم. دیگه از اون شور و شوق خبری نبود. نمی باید هم می بود.دیگه نه صبح امروزی هست؛نه خرداد، نه فتح، نه جامعه، نه توس ،نه نشاط ، نه آزاد ، نه نوروز ، نه یاس نو،و نه دهها نه نشریه و روزنامه دیگه که جاشون واقعا خالی بود. حتی به نظرم جای صبح و جبهه هم خالی بود.

یادش بخیر دم غرفه های روزنامه های بزرگ مردم و لباس شخصی های اون زمان جمع می شدن و چه بحث های خوب و پر نشاطی که نمی شد که گاه به درگیری هم می انجامید. کیهان که تو دفتر نظرسنجیش اینقدر مردم براش پیام محبت آمیز(فحش) می نوشتن که هر صفحه تمام می شد منگنه اش می کردن.

گفتگوی مردم البته تنها با روزنامه های اصلاح طلب نبود چه بسا برخی در مقابل برخی از نشریات همچون کیهان و جبهه نیز ازدحام و آنان که در دفتر روزنامه های خود همه چیز را زبان مردم می نوشتند وجه دیگری از تعریف مردم را هم  در آنجا می دیدند.

امسال نمایشگاه مطبوعات هم دولتی بود و بیش از آنکه مورد توجه مردم باشد مورد توجه دولتمردان و چهرهای درون حاکمیتی قرار گرفت بجز آنکه تحمل همین اندک روزنامه باقیمانده را هم ندارد و از همه چیز فرهنگ خوشش می آید جز همین مطبوعاتش چون در آن جزیی از انتقاد وجود دارد.

برای مسخره بودن نمایشگاه مطبوعات نیاز نیست زیاد نوشت. همین بس که حسین شریعتمداری مدیر مسئول روزنامه کیهان برنده جایزه اول مطالب انتقادی را گرفته و انبار لویی دبیرسیاسی روزنامه رسالت ارگان موتلفه اسلامی جایزه دوم مطالب انتقادی نسبت به دولت.