چشمم خورد به مصاحبه گنجی!

مي خواستم مطلبي در باره اين توافق تهران با آژانس انرژي هسته اي و بيهودگي هاي آن بنويسم واينكه اين توافق تازه اول راه عقب نشيني هاي بزرگتره كه يك دفعه چشمم خورد به مصاحبه "فريبا اميني" با" اكبر گنجي" و نامه اي كه با امضا روشنفكران جهاني مي خواد براي سازمان ملل بفرسته.

در نگاه اول ممكنه طرح چنين ايده اي جالب به نظر نرسه و به دور از واقعيت هاي داخل ايران به نظر بياد اما من احساس مي كنم اين كار اكبر گنجي واقعا ستودني و موثره.

اما چرا ستودني وچرا موثر؟ براي اينكه گنجي جزو معدود مبارزين ايرانيه خارج كشوره كه تجربه جدي مبارزه و زندان در نظامي رو داره كه خودش زماني با اون كار كرده و الان با شناخت از فضاي داخل كارهاي عملي و در عين حال نزديك به واقعيت براي هدفش يعني تغيير نظام يا جدايي دين از حاكميت و ايجاد دمكراسي واقعي انجام ميده. اون بر خلاف يك عده ننشسته و فقط غر بزنه يا تو برنامه هاي بي سروته ماهواره اي مردم رو تشويق به ريختن توي خيابون ها كنه ويا مطالب بي تاثير و از همه مهمتر بي مخاطب بنويسه. اون با توجه به تجربه خودش واينكه با وجود آزادي بيان واقعي و آگاهي مردم  همه چيز توسط خود مردم درست خواهد شد داره تلاش ميكنه تا دست روشنفكران و نويسندگان رو باز كنه تا اونها بتونن مردم را نسبت به واقعيت هاي داخلي و جهاني آگاه كنن. آگاه از  اينكه مثلا چرا در آمريكا و اروپا روشنفكران و مردم از جنگ دوباره يا در واقع سه باره  واهمه دارن ولي در داخل مردم به تنها چيزي كه فكر نمي كنن جنگه. اون براي نتيجه گيري از كارش خيلي سختي ها رو متحمل ميشه. ديدار با روشنفكراني كه متعلق به همه دنيا هستن وقانع كردن اونها به امضاء كردن نامه ايكه نتيجه اون افزايش فشار هاي بين المللي است؛ يعني پاشنه آشيل همه حكومت هاي اقتدارگراي قرن21.چنانكه در مسئله هسته اي  هم عليرغم همه هارت وپورت هاي اينها، عقب نشيني گام به گام آغاز شده.

شايد اين موضوع كه آيا ديدار با روشنفكران و قانع كردن اونها سخته ترديد داشته باشن. ولي به نظرم سخته. بخصوص نسبت به كار كسانيكه در خارج مهمترين كارشون فحش دادن به نظام از چند هزار كيلو متري و تظاهرات هاي ضد نظام در كشور هاي آزاد اروپاييكه عليه كمتر چيزي است كه نشه اونجا تظاهرات كرد و دهها سياه و سفيد بيكار رو هم جمع نكرد.

اگرچه اين روزها برخي از دوستان گنجي كه دوست داشتن اون در داخل بمونه وبه يك عنصر بي فايده تبديل بشه منتقدش هستن و برخي از دست چندم هاي سياسي هم براي طرح خودشون گه گاهي لگدي به اون ميزنن ولي من هم به حرف هاش و هم راهش اعتقاد دارم.

نتایج دیدار بوش و سارکوزی برای ما

ظاهرا سفر آمريكا و پذيرايي خانواه بوش ها به مزاج آقاي ساركوزي خوش آمده است.اگرچه از اولش هم معلوم بود كه اين رييس جمهور جوان فرانسه كمي تند خو تر از شيراك است.

امروز تو بازتاب خبري ديدم كه به نظرم جالب بود. خبر اين بود كه :"فرانسه، كشوري كه هم اكنون بالغ بر 10 ميليارد دلار مبادلات اقتصادي و قراردادهاي صنعتي و نفتي با ايران داره قصد داره بندي به قطعنامه پيش روي شوراي امنيت سازمان ملل اضافه كنه و خواستار برخورد با مقامات عالي‌رتبه نظام جمهوري اسلامي بشه.سخنگوي وزارت خارجه فرانسه خواستار اعلام نام مقاماتي از حكومت ايران در قطعنامه شوراي امنيت شد كه مقابل جامعه جهاني ايستاده و از مواضع هسته‌اي در پيش گرفته‌شده حمايت مي‌نمايند و همچنين خواهان برخورد با اين مقامات شد.هوگو مورس، سخنگوي وزارت خارجه فرانسه از اعلام جرئيات بيشتر در مورد برخورد با اين مقامات خوداري نمود، اما قويا اعلام نمود كه اقدام مناسب و تحريمي در مورد آنان بكار گرفته خواهد شد."

به نظرم اين ابتكار، ابتكار جالبيه!چرا چون هركس خربزه مي خوره پاي لرزش هم ميشينه.اينطوري كساني كه از طرف مردم ايران مدعي هستن كه همه مردم انرژي هسته اي رو به هرقيمتي مي خوان هزينه اش رو هم ميدن در صورتي كه پيش از اين فقط مردم بودن كه بايد هزينه مي دادن و ديگران از جيب مردم شعار مي دادن. نكته مهم اين صحبت ها اينكه نام مقامات حمايت كننده ازانرژي هسته اي به مقابله كننده گان با جامعه جهاني تعبيرشده و حساب مردم يا حداقل همه مردم از هم تفكيك شده است.

از حالا به بعد ماهم مي گيم "انرژي هسته اي حق مسلم ماست"

 

از مرگ 200 انسان خوشحال شدم؟!

واقعا اين خصلت هاي انساني چقدر متغييره. امروز احساس هاي دوگانه اي نسبت به خودم داشتم ميدونيد چرا؟ چون از مرگ بيش از 200 انسان خوشحال شدم.بعد خودم رو دعوا كردم. اما باز هم خوشحال شدم و الي آخر. جريان از اينجا شروع شد كه تو اخبار خوندم كه در اثر يك انفجار تو محله يزيدي ها در كردستان عراق نزديك به 200 نفر كشته شدن. بعد تو اخبار كه مال بي.بي.سي فارسي بود نوشته شده بود كه اين محله همون محله ايست كه چندي پيش يك دختر 17 ساله را به خاطر فرار با يك  پسر سني مذهب توسط خانواده اش سنگسار كردن. من تصاوير سنگسار اين دختر رو تو موبايلم داشتم و اون رو بارها نگاه كردم بودم وبه وحشيانه بود آن در دل بارها گريسته بودم وحالتي از انزجار و نفرت داشتم . حتي يك پست هم در اينباره نوشتم كه اونوقت حتي نمي دونستم كه اين تصاوير مال كردستان ايرانه يا عراق تا در بي.بي.سي خواندم. اين حالت باعث شد كه بعد از انتشار خبر نه تنها نارحت نشدم بلكه باعث شد تا حس انتقام از يك طايفه خرافي در دلم خاموش بشه. هنوز تصوير آخر كه يكي از مردان حاضر در صحنه سنگ بزرگي  را براي تمام كردن كار به كله دخترك مي كوبه واون رو كه زير آماج مشت و لگد وضربات سنگ كه از فاصله كمتر از يك متر به سر وصورتش مي خورد در دم مي كشه تو ذهنمه و من رو آزار ميده؛ وصد البته ميدونم كه جواب انتقام ؛ انتقام نيست.

از سر کرده منافقین تا اون"دختره"

واقعا ميگن سياست پدر و مادر نداره حرف كاملا درستيه؛و برخي از اين بادمجان دور قاب چين ها و چاپلوس هاي سياسي يا احزاب در حال اضمحلال هم به اين فضا دامن مي زنند. تو اين فضايي كه مطبوعات ايران بيش از هر زمان ديگري تحت فشار هستند. خيل عظيمي از آنها بيكار شدن و مطبوعات فعلي به دليل فشار هاي مالي قدرت جذب آنهارو ندارن واز سوي ديگر چهرهاي دولتي هم حركت طيفي از روزنامه نگاران ومطبوعاتي رو كودتاي خزنده مي دونن برخي وا مونده هاي سياسي براي طرح خودشون براي روزنامه هاي ايران وروزنامه نگاران ايراني پاپوش درست مي كنن.

چندي پيش يك آدمي! براي نيم تاي يكي از صفحات روزنامه" سرمايه" آگهي تبريك به مناسبت تولد حضرت رسول سفارش داده بود. آگهي يك آگهي معمول تبريك بود با اين تفاوت كه در كنار شلوغي هاي آگهي داده شده عكسي از سركرده گروهك (گروهك كه چه عرض كنم گروهچه) منافقين "رجوي" وجود داشت.البته اين آگهي با درايت و تشخيص به موقع سردبيري روزنامه چاپ نشد واونها با تشخيص به موقع آگهي رو حذف كردن و جاش مطلب ريختن ولي هر وقت به عواقب اون فكر مي كنم به شدت متاثر ميشم.

چطور يك گرهك وامونده براي طرح خودش به هر روشي حتي بيكاري دهها روزنامه نگار ونيروي فني رضايت ميده و براش مهم نيست كه با چه روشي و چه هزينه اي دست به اينكار ميزنه. من كه از اين وامونده ها هيچ وقت خوشم نميومد و وقتي اين تلاش هاي احمقانه وغير اخلاقي رو كه مي بينم به پوچي اين چنين گروهك هايي بيشتر هم پي مي برم. فكرش رو بكنيد كسي براي اينكه به اون طرف آبي ها بگه من هستم پول بده به يك بخش غير تخصصي يك روزنامه كه پول ميگيره آگهي چاپ  ميكنه اونوقت عكسش رو اندازه يك مورچه بيندازه كنار آگهي تا بگه من هستم. تازه اگر اين آگهي چاپ هم ميشد چه نتيجه اي داشت احتمالا روزنامه توقيف ميشد خيلي ها اون مرديكه رو نفرين ميكردن ودليلي هم بر بودن ونفوذش نبود چون هر كس پول بده و بخواهد آگهيش چاپ ميشه و اين به خاطر پوله ؛ تازه اگه كسي نفهمه چه بسا مثل روزنامه سرمايه اگر بفهمنن به خاطر پول هم چاپ نمي كنن فقط بايد مطبوعات هزينه بيشتري براي بخش آگهي هم بكنن تا جلوي اين خطا ها رو بگيرن!

نكته بعدي كه مي خواستم بنويسم در مورد پيشنهاد نشريه شما ارگان موتلفه است. اين نشريه با استفاده از شرايط فعلي اومده از آب گل آلود ماهي بگيره و با اين بهانه كه ديگه چنين اتفاقاتي نيفته كه روزنامه نگارها (البته روزنامه نگار هاي خودشون رو نميگه)بيكار بشن بهتره كه مطالب قبل از چاپ خونده بشن. لري مطلب اين ميشه كه دايره سانسور تا پاي چاپخانه بياد ونيروهاي امنيتي مطالب رو همانجا بخونن تا خوب ديگه معلومه نظام براي تعطيلي يا توقيف هزينه اي هم نده و هركس روزنامه هاي كشور رو مي خونه بگه به به چه بچه هاي خوبي همه روزنامه هاي كشور برادر دوقلوي كيهان هستن. هم الانش كه روزنامه نگارها و مطبوعات تو اين فشار هستن خيلي ها به روزنامه ها اطمينان ندارن كه حق هم دارن چون خود سانسوري از ترس توقيف بيداد ميكنه واي به روزي كه مردم بفهمن كه مطالب قبل از چاپ خونده هم ميشن ديگه واويلا ميشه!

و اما نكته سوم اينكه مطلبي نوشته بودم ازنظرات يك فرانسوي كه در يك ميهماني با او آشنا شدم . خانوم يا آقايي با نام حقيقي يا مستعار "دختره" كامنتي گذاشته بود مبني بر اينكه" دقیقاً چی گفته بود که شما توی ذهنتون ترجمه کردین "نوامیس"؟". از اين دوست عزيز كه يا جهت امتحان سطح آشنايي من با زبان انگليسي و يا اينكه خودشون اين كلمه رو ياد بگيرن اين كامنت رو گذاشتن وجداي از اينكه آشنايي من با زبان انگليسي در سطحي است؛ اين توضيح رو بايد بدم كه اين آقا خودشون فارسي صحبت ميكنن وبواسطه شغلش چند سالي است كه به ايران و امارات سفر ميكنه و علاوه بر فارسي عربي هم ميدونه فقط لهجه غليظ فرانسه داره.