ساده دلان روز مبادا!

واقعا نمي فهمم طرف حساب دولت ايران تو دنيا كيه؟اينا واسه چي اين همه خودشون رو انداختن وسط وكشور رو مورد تمسخر ديگران قرار مي دن.خودشون خبر خوش هسته اي مي دن خودشون گريه مي كنن وبه هم تبريك ميگن ومراسم تمام مي شه!اون وقت فرداش دنيا يك صدا نسبت به دستيابي ايران به چرخه سوخت صنعتي هسته اي ابرزترديد مي كنه واقدامات تبليغي اين ها رو محكوم مي كنه! حتي روسيه كه مثلا متحد اينها در دادن تكنولوژي صلح آميز هسته ايست ضمن ابراز ترديد گفته منتظرتاييد بازرسان آژانس مي مونه،خوب پس اين همه نمايش فقط مصرف داخلي داره؟تهش چي مي ماسه؟

اينكه ظا هرا از اينجا به بعد براي مصالحه آبرومندانه آمادن.چون فكر مي كنن از اصلاح طلبان يك قدم جلو تر هستن وحداقل تو افكار عمومي مي گن به چرخه سوخت هسته اي رسيديم وخودمون تعليق كرديم؟

اما اين همه ماجراست؟نه؛چون اولا غرب وبه خصوص آمريكا كه تازه تونسته همه رو تو اين ماجرا عليه ايران متحد كنه حتما نمي پذيره واگر هم ايران با همين شرايط پاي ميز مذاكره بشينه و تن به تعليق كامل زير نظر آژانس بده يعني همون كه از اول همه مي گفتن يعني ليبيزاسيون ايران!

تازه اين اول راه وبعد تن دادن هاي ديگه هست.پس بعيد مي دونم اين نمايش مصرف خارجي داشته باشه اين نمايش براي ساده دلان روز مباداست!

حرکت مدنی!

امروز خبري خوندم تو سايت فارسي بي بي سي در مورد اعتراض خبرنگارن افغاني نسبت به كشتن همكارشون(اجمل نقشبندي) كه برام خيلي جالب بود.

در واقع اون چيزي كه توجه منو بيش از هر چيزي جلب كرد نوع مدني اعتراض خبرنگاران افغاني بود.

دهها تن از خبرنگارن مقابل پارلمان تجمع كردن ودر بيانيه هاي كه انجمن هاي مرتبط در افغانستان منتشر كردن از رسانه هاي ديداري خواستن كه بخشي از صفحات اول روزنامه هاشون رو مشكي چاپ كنن و خواستن كه مطبوعات داخلي وخارجي يك هفته اخبار مربوط به طالبان رومنتشر نكنن و...

تو پلاكاردي هم كه دستشون بود نوشته بودن "رسانه دشمن نيست".

كمي ياد تجمع هاي بيشماري كه در ايران برگذار مي شه افتادم اون هم در سال هاي كمي دور؛وفكر مي كردم كه تجمع هاي ما هم ُحالا مال هر گروه وطبقه اي آيا اينگونه بود؟ يادم مياد كه ما حتي در تجمع هاي آرام توپلاكاردها از وا‍زهایي تحريك كننده استفاده مي كرديم كه يك جوري بوي خشونت وديكتاتوري رو برسونه كه خوب نتيجه همه اون ها امروز سكوتي است كه همه رو فرا گرفته.(البته به جز حركت هاي اخير زنانب به شرطی که به درد بقیه مبتلا نشه).

البته خوب جايگاه طالبان امروز جايگاه دولت نيست و به واسطه فشارهاي غرب تقريبا چيزي از اين جريان باقي نمانده ولي خوب اين چيزي نه تنها از ارزش اين حركت آرام مدني كم نمي كنه بلكه به اون مي افزايه.

اما يك سئوالي براي من واقعا بي جوابه.كي بايد اين چنين واكنش آرام مدني نشان داد وكي بايد تند بود؟تكليف چيست؟

 

بدون تیتر

اين روزها هواي تهران خيلي بهاريه،اما حال وهواي من ههمچنان زمستاني.خودش درست مي شه!

بگذريم؛راستي اين قضيه نامه پاپ براي آزادي انگليسي ها و عفو چي بود؟

وای از این همه اقتدار

۱-در حاليكه مقامات انگليسي ارايه هرگونه نامه با مضمون عذر خواهي ويا تعهد براي ورود به آبهاي ايران را تكذيب مي كنند مسئولان ايراني تاكيد دارند كه از دولت انگليس نامه عذر خواهي دريافت كرده اند.به جز آقاي احمدي ن‍‍‍ژاد،ولايتي هم امروز گفته كه نامه عذر خواهي انگليس را تحويل گرفته اند.

بد نيست دولت ايران براي اثبات حقانيت خود،وماليدن پوزه استكبار جهاني به خاك متن اصلي نامه دولت بريتانيا رو افشاء كند.اگر نامه اي باشد انشاءالله. دانشجويان محترمي كه خواستار اعدام جاسوسان انگليسي شده بودند حالا كه جاسوسان به سلامت وبا سوغات ايراني به كشورشان باز گشتند بد نيست براي ياد آوري دوره خاتمي كفن پوشان به خيابان ها بريزند.

2-دومي رو نگيم بهتره چون معلوم بود كه سربازان انگليسي برگردن در مورد رافت اسلامي در ايران چه خواهند گفتاظهارات ملوانان انگلیسی.حيف اون كاسه آجيل هايي كه خرج شد تا چند تا عكس از اونها در حال آجيل خوردن وشطرنج بازي كردن منتشر بشه.واي كه مرديم از اين همه اقتدار!

ماستمالی!

بیست و چهار ساعت بعد از هشدار تونی بلر, نخست وزیر بریتانیا, احمدی نژاد در یک کنفرانس خبری کمدی از طرف مردم ایران تفنگ داران انگلیسی را عفو کرد! آنچه که دولت ایران و احمدی نژاد تا آخرین لحظه بر آن پافشاری کردند مجرم بودن نظامیان انگلیسی برای ورود غیرقانونی به آبهای ایران بود. اما هیچ کدام پاسخی ندادندکه اگر این نظامیان مجرم بودند به چه دلیل این همه رأفت اسلامی شامل حال آنها شد تا آنجا که بنشینند و به قول روزنامه دولتی ایران آجیل بخورند و شطرنج بازی کنند و قهوه بنوشند! آیا این رأفت اسلامی شامل حال همه مجرمین است یا انگلیسی ها تافته جدا بافته هستند که "تجاوز" هم می کنند اما در دوران بازداشت در رفاه کامل هستند و روزنامه دولتی ایران عکس آنها را با افتخار چاپ می کند و خبر از این می دهد که سربازان انگلیسی بدون هیچ دغدغه ای به جای آن که در شرایط جنگی باشند در ایران به تفریح می پردازند. چشم آقای هرندی روشن!

واقعا احمدی نژاد نشان داد که مرد غافلگیری ها است. این بار هم همه را غافلگیر کرد. هم سر اعلام خبر عفو, هم سر دلسوزی برای یک نظامی انگلیسی که مادر است! شاید رئیس جمهوری هنوز نمی داند که نزدیک یک سوم سربازان امریکایی و  سربازان انگلیسی در عراق زن هستند و برخی از این کماندوهای زن بسیار هم حرفه ای هستند, حتی در آدم کشی.

ایشون ازآقای بلر خواست که سربازان بریتانیایی رو به خاطر اعترافاتشون محاکمه نکنه. بلر هم گفته چشم می خواستیم تو زندان های انگلیس بهشون داروی نظافت بدیم بخورن حالا دیگه نمی دیم.

 همه این ها و کمدی های دیگر و تناقضاتی که همه بهتر می دانید یک طرف, اما من همه اش توی این فکرم که روزنامه های وابسته به جناح راست از فردا برای ماستمالی چه لاف ها که نخواهند زد. اگر چه این ها این قدر پوست کلفتند که یا سکوت می کنند یا اینو یه پیروزی برای خودشون به حساب می آرن.